Związek Literatów Polskich

Jacek Molęda

Debiutował w roku 1984 na łamach „Tak i Nie”. Jest stałym współpracownikiem „Almanachu Prowincjonalnego”. Uczestnik transgranicznego projektu „Prowincja- matecznik słowa / Provincie – pramen slova”.

Opublikował zbiory wierszy:
„Świadectwo tożsamości” (1995),
„Małe światy” (1999),
„Odtąd - dotąd” (2001)

.
horyzont zdarzeń

byle nie wypaść poza krawędź:
dziecko patykiem zamyka krąg...
trzeba czasem coś zrobić –
raz dwa trzy – dla siebie –
dla bezpieczeństwa

byleby nie wyjść poza projekt:
mężczyzna betonem zalewa czworokąt...
trzeba czasem postawić na swoim –
raz dwa trzy – odpukać –
w niemalowane

byle nie wypaść ze swojej sfery:

starzec wpisuje się w rzeczywistość...

trzeba się czasem uciec do ostatecznego środka –
raz dwa trzy – gotowe –
kwadratura koła

i tylko ta czarna dziura w nas
co wsysa bezpowrotnie
zacieśnia figury
i coraz mniej bezpiecznie
i coraz większa pewność że
od początku byliśmy po
niewłaściwej stronie
horyzontu zdarzeń

może narodzenie

rzucamy sobie przelotne cienie
chrzęszcząc do siebie przez szczeliny w ciszy
cynizm obszył język by darmo nie strzępić
opuszki palców o fakturze monet

pośród rozbłysków na drobinach kurzu
na przewleczonym przez szybę promieniu

pośród przypadkowych zderzeń sylab
znaczeń wybitych z rozgwaru ulicy

z cząsteczki światła i drobiny słowa
(do końca nigdy nic niewiadomo)
może się właśnie urodził

być może jednak tak najzwyczajniej
pod nocną lampką

ze spopielonego zdziwienia ćmy
z potrzeby co starła pył z modlitewnika
z uporu kapci trących o dywan
z rozsądku co zmęczony ziewnął
z pragnień łyżeczki brzęczących o spodek
z ciekawości co błysnęła w okularach
urodził się
mały wszechświat