Wojciech Kajtoch




Obrazek:
Jasnowłosy bobas (loczki)
niepewnie stąpa po kładce.
W dole przepaść, nad nim świetlny płomień,
wielka kokosz; akcent ataku w skrzydłach.

Kiedy brat Albert podniósł z ziemi peta i zapalił,
po prostu zwariował.
Ten orzeł mieć musiał kompetencję smoka!
Duszę z rdzy oczyszczał
chyba ostrą łuską.

Mój stróż-anioł, sądzę, że najczęściej bywa
hybrydą boksera i grajka.
Wszak na osierdziu i krtani wygrywa mi tęskne melodie...
ale gdy świństwo jest duże -
walę się z nóg.


Poeta w sklepie obuwniczym

Stoją czółenka, indiańskie canoe
w dół rzek płynące, gdzie wodospady...
Czółenka chustę tkające,
co rozum otula jak owoc.

Także sandałki. Natury podwójnej:
to - jak krok nimfy - prostej i dumnej,
to jak więzienie, gdzie zza krat krzyczą
małe paluszki.

I półbuciki klasztorne, błyszczące
albo toporne - anarchizujące.


Kot i choinka

Co tak błyszczy, migoce i pyszczkiem trąciłem to w locie?
- To bombka, kocie...
Co tak szeleści i wplątało się w pazurek?
- Anielski włos, kotku. Nie skacz w górę.
Co takie zielone, a ugryźć nie mogę?
- To, Mruczku, są szpilki liście choinkowe.
Co teraz przyjemnie ogrzewa mój nosek?
- Maleńka lampeczka. Odejdź stąd proszę.
Odejdź, bo drzewko nie ustawione!
Miauuu! Coś przygniotło mi ogonek!!


Uczennica

Stoi
Patrząc w przestrzenie -

Ze skrzydełkiem włosów nad czołem,
Z osiemnastoletnim pocałunkiem na wargach,
W idealnej jedności ducha i ciała.

Skinie ręką
i spadnie ulewa gwiazd.